
Sticker Academy
Jak zrobić naklejki, część 1
Wektor, raster, PNG, PDF, dpi… jeśli od samego gadania o plikach robi Ci się mętlik w głowie, zdecydowanie nie tylko Ty tak masz. Dobra wiadomość jest taka, że nie musisz znać się na projektowaniu, żeby zrobić to dobrze. Wystarczy, że wiesz, jaki masz plik i czego potrzebuje, żeby wydruk wyszedł ładnie i ostro.
Dlatego tłumaczę wszystko po ludzku: co tak naprawdę oznaczają wektor i raster, który plik ja bym wysłała i jak sprawić, żeby Twoje naklejki nie wyszły rozmazane.
TL;DR:
Czym różni się plik wektorowy od rastrowego?
Plik wektorowy składa się ze ścieżek (to w sumie matematyka), więc możesz go skalować do dowolnego rozmiaru, a i tak zostanie ostry. Plik rastrowy to piksele, więc ma ograniczoną ilość szczegółów i może wyjść rozmazany, jeśli wydrukujesz go w większym rozmiarze, niż jest w stanie udźwignąć.
Jaki format pliku jest najlepszy do naklejek?
Najbezpieczniejszym wyborem jest plik wektorowy, a my polecamy PDF w CMYK, bo zachowuje grafikę wektorową i jest przygotowany do druku.
Czy mogę wgrać PNG lub JPEG do druku naklejek?
Tak! Pliki rastrowe sprawdzą się bez problemu, o ile mają 300 dpi w docelowym rozmiarze wydruku.
Dlaczego moja naklejka jest rozpikselowana lub rozmazana?
Zwykle plik ma po prostu za mało pikseli jak na wybrany rozmiar. Edytor ostrzeże Cię, gdy wgrasz grafikę w niskiej rozdzielczości, więc przed złożeniem zamówienia możesz podmienić ją na ostrzejszy plik.
Wektor i raster to dwa sposoby budowania obrazu, a różnicę widać od razu, gdy tylko zmienisz rozmiar.
Plik wektorowy (AI, SVG lub PDF) składa się ze ścieżek i krzywych opisanych matematycznie, więc możesz go skalować do woli, a krawędzie zostaną ostre. Plik rastrowy (JPEG, PNG, TIF lub PSD) to stała siatka pikseli, więc jeśli za bardzo go powiększysz, piksele zaczną wychodzić na wierzch.
Jeśli chcesz wsiąknąć też w tryby kolorów i spady, mamy cały poradnik o podstawach projektowania naklejek.
Jeśli masz wersję wektorową swojego projektu, ja zawsze wysłałabym właśnie ją. A jeśli masz tylko PNG albo JPEG, spokojnie, to też zadziała, o ile plik jest wystarczająco duży jak na zamawiany rozmiar. Oto, czego potrzebuje każdy z nich.

PDF zachowuje grafikę wektorową, więc tekst i drobne detale zostają ostre. Zapisany w CMYK jest też przygotowany do druku, dzięki czemu kolory wychodzą wierniej niż w pliku stworzonym z myślą o ekranach. Pliki SVG i AI też się sprawdzą (wszystkie typy plików, które akceptujemy).

Zadbaj o co najmniej 300 dpi w docelowym rozmiarze wydruku, czyli naklejka 7,6 x 7,6 cm (3x3") potrzebuje 900 x 900 pikseli lub więcej. Pliki PNG są zawsze w RGB, więc kolory w druku mogą się lekko zmienić. Nasze wymagania dotyczące rozdzielczości wyjaśniają wszystkie szczegóły.
Gdy już wybierzesz plik, warto rzucić okiem na kilka rzeczy:
Zdjęcia w PDF-ie to nadal raster. One też muszą mieć 300 dpi, nawet jeśli reszta pliku jest wektorowa.
Postaw na czyste tło. Edytor wyznacza linię cięcia na podstawie kontrastu z tłem, więc najlepiej sprawdza się jednolite białe albo przezroczyste tło.
Narysuj własną linię cięcia jako ścieżkę wektorową. Zamknij ją całkowicie, zapisz plik jako PDF lub AI i nie spłaszczaj ścieżki. Nasz poradnik o liniach cięcia pokaże Ci, jak to zrobić.
Zwróć uwagę na rozmiar pliku. Plik za dużo waży? Uprość złożone ścieżki albo skompresuj pliki rastrowe (byle nie poniżej rozdzielczości, której wymaga Twój rozmiar).
Wektor czy raster, z obu może wyjść świetna naklejka. Plik wektorowy to pewniak, jeśli go masz, ale plik rastrowy w 300 dpi też sprawdzi się świetnie.
Jeśli wciąż nie masz pewności co do swojego pliku, ja po prostu bym go wgrała, wybrała rozmiar i zobaczyła, co powie edytor. Jeśli ostrzeże Cię przed zbyt niską rozdzielczością, wygrzeb większy plik albo wersję wektorową. A jeśli nie, możesz śmiało brać się za naklejki!
Typ pliku to tylko jeden z elementów projektu gotowego do druku. Resztę, od trybów kolorów po linie cięcia, znajdziesz w tych poradnikach.
